Είσαι γυνή λυσιμελής, με έχεις παραλύσει.

Όλα σου τα εχάρισε, κυρία μου, η Φύση!

Κι ας μην είναι του Χόλυγουντ αστέρια οι κυρίες

μαζί τους είμαι πρόθυμος να κάνω αβαρίες!

Για μένα είσαι, κούκλα μου, άμπωτις και παλίρροια·

αν είχα θα σου πρόσφερα δύο εκατομμύρια!

Όπως με κοίταζες λοξά, μ’ ύφος πολύ θλιμμένο

να ξέρεις πως στο άρμα σου μ᾿ είχες καλά δεμένο!

Καλήν ημέραν εύχεται σ᾿ όλους η δεσποινίδα

κι εγώ σαν την αντίκρισα έπεσα στην παγίδα!

Γαμεῖν ἐκ τῶν ὁμοίων· ἐὰν γὰρ ἐκ τῶν κρειττόνων, δεσπότας, οὐ συγγενεῖς κτήσῃ.

Η γυναίκα σου να είναι από τη δική σου τάξη· γιατί αν είναι από ανώτερη, θα αποκτήσεις αφεντικά, όχι συγγενείς. 

Ἰωάννης Στοβαῖος, Ἐκλογαί - Ἀποφθέγματα - Ὑποθῆκαι, Βιβλίον τρίτον, Κεφάλαιον I, 172 Δημητρίου Φαληρέως Τῶν ἑπτά σοφῶν αποφθέγματα, α Κλεόβουλος Εὐαγόρου Λίνδιος ἔφη

Πώς με φλερτάρεις, άτιμο, με βρήκες γερασμένο

και νόμισες πως μ᾿ έκοψες όντως παροπλισμένο;