Δεν άντεξε και ήθελε πάλι να με ακούσει.

Εγώ απλά τη φλέρταρα επάνω στο τσιμπούσι!

Κοίταξε πώς επόζαρε η όμορφη ζαργάνα;

Γι’ αυτήν μπορεί να έπινα κρασί μια νταμιζάνα!

Είσαι γυνή λυσιμελής, με έχεις παραλύσει.

Όλα σου τα εχάρισε, κυρία μου, η Φύση!

Κι ας μην είναι του Χόλυγουντ αστέρια οι κυρίες

μαζί τους είμαι πρόθυμος να κάνω αβαρίες!

Για μένα είσαι, κούκλα μου, άμπωτις και παλίρροια·

αν είχα θα σου πρόσφερα δύο εκατομμύρια!

Όπως με κοίταζες λοξά, μ’ ύφος πολύ θλιμμένο

να ξέρεις πως στο άρμα σου μ᾿ είχες καλά δεμένο!

Καλήν ημέραν εύχεται σ᾿ όλους η δεσποινίδα

κι εγώ σαν την αντίκρισα έπεσα στην παγίδα!