Είσαι μια σκέτη πρόκληση, αγαπητή μου Νάντια,

κι ας πουν όλοι οι φίλοι μου «Αντρέα, τι κατάντια!»

Πάρα πολύ μου άρεσε η πόζα που επήρες

κι ομολογώ, κυρία μου, ότι με συνεπήρες!

Δεν άντεξε και ήθελε πάλι να με ακούσει.

Εγώ απλά τη φλέρταρα επάνω στο τσιμπούσι!

Κοίταξε πώς επόζαρε η όμορφη ζαργάνα;

Γι’ αυτήν μπορεί να έπινα κρασί μια νταμιζάνα!

Είσαι γυνή λυσιμελής, με έχεις παραλύσει.

Όλα σου τα εχάρισε, κυρία μου, η Φύση!

Κι ας μην είναι του Χόλυγουντ αστέρια οι κυρίες

μαζί τους είμαι πρόθυμος να κάνω αβαρίες!

Για μένα είσαι, κούκλα μου, άμπωτις και παλίρροια·

αν είχα θα σου πρόσφερα δύο εκατομμύρια!