Χαρούμενες κι οι τέσσερεις ,θωρώ, οι φιλενάδες

κι αν συνεχίσω να κοιτώ θα μπω και σε μπελάδες!

Να τι θα πει, αγαπητοί, βλέμμα θανατηφόρο·

για τούτη παραδίδομαι και εις τον Εωσφόρο!

Μα με τις μπότες έφτασες για ηλιοθεραπεία;

Είσαι, κυρά, μου φαίνεται, εσύ μία σηπία!

Μόλις με είδε, βλέπετε, άρχισε να τα βγάζει

και τον Αντρέα έκανε τότε να σιγοβράζει!

Τι αντιστάσεις ημπορείς, Αντρέα, να προβάλεις

που σαν την είδες άρχισες ολόσωμος να πάλλεις;

Αγαπητή κυρία μου, χαμογελάς και λάμπεις

κι αμέσως εκατάφερες μέσ᾿ στην καρδιά μου νά ᾿μπεις!

Έτσι όπως εντύθηκες μας πήρες στα ουράνια·

καθόλου δεν εσκέφτηκες, εδώ είναι Βαλκάνια!