Δεν άντεξε και κτύπησε την πόρτα μου και πάλι

ίσως συνέλθει απ᾿ την πολλή, είπε, ερωτοζάλη!

Όλα μου τα υπάρχοντα μπροστά της καταθέτω

και τότε θα μου πει το ναι, ελπίζω κι υποθέτω!       

Μ᾿ αναπολείς και με ποθείς αλλά με έχει άλλη

κι από τη ζήλεια την πολλή σε πιάνει παραζάλη!

Το συμπαθώ πάρα πολύ ετούτο το κορίτσι·

μαζί του εγκαθίσταμαι και εις τις νήσους Φίτζι!

Τέτοιες σκηνές άμα θωρώ με πιάνει ένα κλάμα

που δεν διδάχτηκα χορό κι έμεινα δίχως ντάμα!

Ποια πλάσματα θα άφηνε, πέστε μου, ασυγκίνητα;

Γι’ αυτήν λοιπόν θα έδινα και κινητά κι ακίνητα!

Πώς με κοιτάς ερωτικά ρε πονηρό νυμφίδιον·

Μην τον δικό μου θα ᾿θελες ν᾿ ακούσεις επικήδειον;