Έτσι όπως μου έκλεισες το μάτι σου κυρία

εις την καρδιά μου έφερες μεγάλη ευφορία!

Έτσι όπως εκάθησες ανάμεσα στη βλάστηση

φαίνεσαι οικολογική και έχω μία σάστιση!

Αντρέα μου, Αντρέα μου, αυτή ᾿ναι η Αμέρικα.

Ο Πλάστης μου της τα ᾿δωσε όλα ανοιχτοχέρικα!

Ρούχα κι ομπρέλα ο άνεμος όλα της τα επήρε

κι εμένα που την πρόσεξα πολύ με συνεπήρε!

Έτσι όπως εκάθησες σέξι, μελισταγής,

ήσουνα, και το γνώριζες, βόμβα βραδυφλεγής!

Τέτοιοι θα ᾿ναι οι άγγελοι, δεν έχουνε φτερά

και ας με αφορίσουνε, με ρίξουν στην πυρά!

Είπαμε, το ολόσωμο έχει μιαν άλλη χάρη.

Να ᾿ρχόταν ως ευρίσκεται η κούκλα να με πάρει!